ถูกผิดคิดเทียบกับอะไร

ในโลกปัจจุบันที่เต็มไปด้วยโซเชียลมีเดียเราคงจะคุ้นเคยกับ new normal (ขอเรียกว่าบรรทัดฐานใหม่นะ)ที่คนจะคอมเม้นต์กันอิสระมากโดยเฉพาะการเมืองทั้งเห็นด้วยเห็นต่างตั้งแต่สุภาพจนถึงหยาบคายสุดโต่งก็มี เห็นภาพแล้วใช่ไหมล่ะ ยิ่งตอนนี้เจอแบบ “ทัวร์ลง” ด้วย ปิดเพจหนีเลย!! ฮ่าๆๆๆ ในกลุ่มเล็กก็มี วันก่อนมีเพื่อนส่งข้อความให้กำลังใจข้างล่างมาแชร์กันในลายน์กลุ่มหนึ่งอ่านดูรู้สึกว่าก็เขียนดีนะแล้วก็ข้ามไป ครึ่งวันหลังจากนั้นมาดูอีกทีปรากฏว่ามีการถกเถียงคอมเม้นต์กันมากมายทั้งเห็นด้วยและเห็นต่างตามกันไปแต่ก็มีเหตุผลกันทุกฝ่ายมันจึงจบยากจนบางคนออกจากกลุ่มไป ทำให้คิดถึงคำคมที่ว่า “เหรียญมีสองด้านเสมอ” กับ “ในดีมีชั่วในชั่วมีดี” ยังคิดต่อว่าแล้วถ้าต้องมาตัดสินว่าใครถูกใครผิดคงจะท้าทายสมองและความรู้สึกมากๆเลย ดีไม่ดีเครียดตามความดันมาเยี่ยมอีก

คำถามในหัวพาตัวก้าวหน้า

       มีคำคมที่ประทับใจอันหนึ่งกล่าวว่าประมาณว่า “หนึ่งคำถามที่ดีมีค่ามากกว่าพันคำตอบที่ไม่ใช่” จำไม่ได้ว่าฟังมาจากไหนแต่มันสะดุดความคิด โดน และมีพลังมาก ถ้าเราเข้าเรียนตั้งแต่เด็กจนออกไปทำงานไม่ว่าชั้นไหนก็ตาม เราต้องอ่านหนังสือแล้วทำแบบฝึกหัดท้ายบท หรือไม่ก็ต้องอ่านหลายๆเล่มเพื่อหาแบบฝึกหัดใหม่ๆมาทำเพื่อเตรียมพร้อมกับข้อสอบไล่ที่อาจจะไม่ออกตามหนังสือเรียนในห้อง ในชีวิตการทำงานเราอาจจะเจอโจทย์จากเจ้านายให้ไปทำโน่นนี่นั่นมาให้ภายในวันที่กำหนดมาให้ ซึ่งเราตั้งคำถามได้อย่างเก่งก็คือถามเพื่อให้เข้าใจโจทย์หรืองานที่มอบหมายให้  เราจะรู้ไหมว่าเดือนหน้าเจ้านายจะให้เราทำอะไรแล้วเรามีความรู้ที่จะทำได้หรือเปล่า

COVID19 กับ BBS

              

                ถ้าพูดถึงBBS(Behavior Based Safety)หรือความปลอดภัยเชิงพฤติกรรมที่ชาวอุตสาหกรรมหลายท่านจะรู้จักคือการส่งเสริมและสร้างพฤติกรรมที่ปลอดภัยเพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุ  มันดูคล้ายๆกับมาตรการป้องกันการติดCOVID19  อยู่ห่าง ล้างมือ กินร้อน ช้อนส่วนตัว ใช่ไหมครับ BBSในโรงงานอาจจะเริ่มต้นจากการกำหนดนโยบาย   มีขั้นตอนการปฏิบัติ ฝึกอบรมพนักงานตลอดไปจนถึงการติดตามผลวิเคราะห์และปรับปรุงเพื่อปรับพฤติกรรมและการมีส่วนร่วม สัมฤทธิ์ผลของโครงการไม่ได้เกิดขึ้นโดยปาฏิหาริย์แน่นอน มันต้องอาศัยนโยบายที่ต่อเนื่อง ตอกย้ำซ้ำเตือนจนพนักงานเห็นประโยชน์และมีส่วนร่วมปฏิบัติด้วยใจและจิตสำนึก ถ้าท่านที่ผ่านประสบการณ์นี้มาแล้วคงเข้าใจได้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะเปลี่ยนพฤติกรรมมนุษย์คนหนึ่ง การตอกย้ำซ้ำเตือนคงจะต้องใช้ ไม้ยมกหลายๆๆๆตัว เหมือนๆกับการตระโกนบอกลูกเล็กๆว่า “ลูก อย่าไปวิ่งเล่นบนถนน เดี่ยวรถจะชนเอา” ใช่ไหมล่ะ

เซฟตี้กับการตลาด

                การตลาดได้แบ่งอายยุสินค้าหรือผลิตภัณท์ออกเป็น4ช่วงคือ ช่วงแนะนำตลาด(Introduction) ช่วงเจริญเติบโต(Growth) ช่วงเติบโตเต็มที่ (maturity) และช่วงตกต่ำ (Decline)  แน่นอน..เจ้าของผลิตภัณท์ต้องการให้สินค้าขึ้นติดตลาดเร็วสุดและอยู่ในตลาดยาวนานที่สุด แต่ในโลกแห่งสัจจธรรมมันคงหาสินค้าแบบนั้นไม่ได้เพราะมันเกิดขึ้น ตั้งอยู่แลดับหายไป การตลาดและโปรโมทสินค้าจึงกลายเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อส่งเสริมการขายและทำให้ลูกค้านึกถึงสินค้าตลอดไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ตาม โจทย์สำคัญคือจะโปรโมทยังไง ให้ใคร ด้วยจุดประสงค์อะไร

เซฟตี้คือการเดินทาง (Safety is a journey)

“Success is a journey not a destination” – Ralph Arbitelle
ความสำเร็จคือการเดินทาง มิใช่จุดหมายปลายทาง

“ชีวิตคือการเดินทาง” เป็นวลีที่เราคุ้นเคยจนไม่รู้ว่ามันมาจากไหน แต่เข้าใจได้ว่าการเดินไม่ว่าเราจะมีจุดหมายปลายทางที่ชัดเจนหรือไม่ในระหว่างทางเรามักจะพบภาพที่สวย ไม่สวย สะดวก ติดขัด ทันเวลา เฉียดฉิว ประทับใน ขัดใจ สุขใจหรือไม่ปนเปกันไปแล้วเราอาจจะไปถึงที่หมายแบบที่ฝันหรือไม่ก็แล้วแต่  นี่คือโลกของความเป็นจริงใช่ไหม   ระบบการบริหารความปลอดภัยที่ขอเรียกสั้นๆว่าเซฟตี้ก็เช่นกัน มันเป็นการเดินทางไม่ใช่สูตรสำเร็จหรือแก้วสารพัดนึกที่จะเสกอะไรก็ได้ที่คุณต้องการออกมาให้เห็นกันง่ายตรงนั้น เพราะการเดินทางนี้มันมีอุปสรรคหลายๆอย่าง เช่น เจตนาของกฎหมาย ความเสี่ยงของกิจการเรา ความรู้ความเข้าใจของคนในองค์กร เป็นต้น